บนทางสีขาว ของ ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา
โดย ผู้จัดการออนไลน์ 8 พฤศจิกายน 2548 21:02 น.

‘เขา’เป็นคนไทยคนแรก ที่คิดค้นระบบคลื่นสัญญาณติดตั้งยานไวกิ้ง ให้ลงจอดบนดาวอังคารได้สำเร็จ

‘เขา’ เป็นผู้ก่อตั้ง โรงเรียน ‘สัตยาไส’ โรงเรียนประจำแห่งแรกและแห่งเดียวของไทย ที่มุ่งมั่นกับการปลูกฝังธรรมะตามหลักพุทธศาสนาให้แก่เด็กนักเรียน

‘เขา’ ให้การสนใจในการปฎิบัติ ‘สมาธิ’ หลายสิ่งหลายอย่างในชีวิตประสบความสำเร็จ ก็เนื่องมาจาก การที่สติปัญญาถูกขัดเกลาโดยวีธีนี้

ข้อมูลข้างต้น เป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้นที่เกิดขึ้นในชีวิต
ของ ดร. อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา เป็นเพียงบางเสี้ยวมุมที่คนส่วนมาก ‘รู้’

แต่จะมีใครสักกี่มากน้อยที่ล่วงรู้ถึง เหตุของการกระทำนั้น นอกจากสติปัญญาและความสามารถแล้ว อะไร? ทำให้ ดร.อาจอง อาจารย์หนุ่มจากเมืองไทย(ในช่วงปี พ.ศ.2518) คิดค้นระบบที่เป็นฟันเฟืองสำคัญในการก้าวสู่ความรุดหน้าทางเทคโนโลยีให้แก่องค์การนาซ่าได้

ทำไม? ด.ช.อาจอง ในวัย 15 ปี ทั้งที่ใช้ชีวิตในต่างแดน เป็นนักเรียนประจำของโรงเรียนที่นับถือคริสต์ศาสนา ใช้ชีวิตอย่างเกกมะเหรกเกเร ไม่สนใจเรียน จึงสนใจที่จะนั่งสมาธิ จากนั้น เขาก็กลายมาเป็นนักเรียนที่มีผลการเรียนดีที่สุด

และอีกคำถามที่จำเป็นต้องถาม ทำไม? จึงก่อตั้งโรงเรียน สัตยาไส ขึ้นมา ? ท่ามกลางปัจจัยมากมายที่เอื้อ ต่อการทำสิ่งต่างๆ ซึ่งน่าจะได้รับผลตอบแทนเป็นรูปธรรมมากกว่านี้ หากคิดจะทำ

แต่ดร.อาจอง กลับเลือกเดินบนทางที่หลีกเร้นไปจากสังคมส่วนใหญ่ ด้วยวัยที่ผ่านโลกมากว่า หกทศวรรษ ดร.อาจอง กลับเลือกใช้ชีวิตในบทบาทของ “ครู” ผู้สอนวิชาความรู้และชี้แนวทางแห่งธรรมะ ที่คิดว่าเหมาะสม ให้แก่นักเรียนตัวน้อยๆ

ข้อสงสัยทั้งหมดได้รับคำตอบอย่างกระจ่าง เมื่อ สำนักพิมพ์ฟรีมายด์ นำเรื่องของนักวิทยาศาสตร์ดีเด่นท่านนี้ มาบอกเล่าแก่ผู้อ่าน ผ่านการเรียบเรียงของ สานุพันธ์ ตันติศิริวัฒน์ เนื้อหาภายใน ประกอบกับการบอกเล่าของ ดร.อาจอง ในงานเปิดตัวหนังสือ ที่ศูนย์หนังสือจุฬาฯ เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา ใครหลายคนในที่นั้น ผู้ฟัง ผู้ดำเนินรายการ (ภัทร จึงการกุล-ผู้ประกาศข่าวไอทีวี) กระทั่ง ผู้ที่ได้อ่านหนังสือเล่มนี้แล้ว ต่างได้รับรู้ถึงความคิดของนักวิทยาศาสตร์ อย่าง ดร.อาจอง มากขึ้น โดยเฉพาะ ความคิดที่ว่า หลักธรรมทางพุทธศาสนา สำคัญและจริงแท้ ไม่แพ้ ‘ศาสตร์’ หรือวิทยาการล้ำหน้าต่างๆ เลยแม้แต่น้อย

ที่สำคัญผู้อ่านจะได้ทราบว่า การเปลี่ยนตัวเองให้เป็นเด็กตั้งใจเรียน, การคิดค้นระบบลงจอดของยานไวกิ้ง และการสร้างโรงเรียนสัตยาไสขึ้นมา ล้วนเกิดจากปฏิบัติ ‘สมาธิ’ กระทั่งเกิดความสงบในใจ และได้พบความจริงในหลายข้อ ทำให้สามารถสร้างสิ่งที่เป็นประโยชน์แก่ตนเองและผู้อื่นได้

เพราะเมื่อใดที่ลองหยุดความคิดที่ฟุ้งซ่าน กำหนดจิตใจให้สงบเยือกเย็น เมื่อนั้นแสงสว่างย่อมเกิดขึ้นในจิตสำนึก ก่อให้เกิดการกระทำที่ดีงาม ไม่ว่าจะใช้ชีวิตในทางโลก หรือทางธรรม อยู่ท่ามกลางวิทยาศาสตร์หรือธรรมะ

ดังที่ ดร.อาจอง ให้ข้อคิด ว่า “วิทยาศาสตร์คือ การศึกษาเกี่ยวกับโลกภายนอก ขณะที่พุทธะเป็นการศึกษาภายในจิตใจ ทั้งสองอย่างนี้อยู่ควบคู่กันเสมอ เพียงแต่เป็นการแสวงหาความจริงคนละด้าน คือโลกภายนอกและภายใน ถ้าหากนำทั้งสองอย่างมารวมกันได้ ผมเชื่อว่า เราจะเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์”

‘อัจฉริยะ บนทางสีขาว’ ไม่เพียงให้แง่มุมและข้อคิด จากชีวิตของ ดร. อาจอง แต่ยังให้หลักในการดำเนินชีวิต ที่สอดคล้องกันระหว่างโลกภายนอกและภายในจิตใจ เป็นอีกใจความสำคัญที่ผู้อ่านน่าจะได้รับ

พร้อมทั้งค้นพบได้ด้วยตนเองว่า เมื่อเกิดปัญญา แล้วมุ่งใช้ไปในทางที่ถูกต้อง เพียงแค่นั้น... ชีวิตก็มีความสุขแล้ว
.................................................................
ตัวหนอนบนกองหนังสือ